محرم

فرا رسیدن ماه محرم ، ماه پیروزی خون بر شمشیر را بر عاشقان آن حضرت تسلیت عرض می کنم.

فرا رسیدن ماه محرم ، ماه پیروزی خون بر شمشیر را بر عاشقان آن حضرت تسلیت عرض می کنم.

آموخته ایم از تو وفاداری را
خون تو نوشت معنی یاری را
ای کاش که آب کربلا می آموخت
آن روز زچشمت آبرو داری را ...

به یکتایی قسم ، یکتا ست عباس
امیر کشور دلها ست عباس
اگر چه زاده ام البنین است
و لیکن مادرش زهرا است عباس
السلام علیک یا ابالفضل العباس

دل را اگر از حسين بگيرم چه كنم
بی عشق حسين اگر بميرم چه كنم
فردا كه كسی را به كسی كاری نيست
دامان حسين اگر نگيرم چه كنم

نازم آن آموزگاری را که در يک نصف روز
دانش آموزان عالم را همه دانا کند
ابتدا قانون آزادی نويسد بر زمين
بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا کند
ترس مرضی[1] از شایع ترین اختلالات روانی است. این اختلال در میان دختران بیش از پسران است. واکنش ترس مرضی به تنهایی کمتر قابل ملاحظه بوده و عموماً با اضطراب و سایر علائم نوروتیک همراه است. به همین جهت درمان نیز تا حدی با مشکل مواجه میگردد. درمان ترس مرضی در کودکان و نوجوانان بسیار ساده و آسان انجام میپذیرد در حالی که در بزرگسالان درمان مشکلتر صورت میگیرد.
ترس در واقع طریقی است که طبیعت به وسیله ی آن ما را در حالتی قرار می دهد که در برابر خطر، واکنش مناسب از خود نشان دهیم و ما را آمـاده می سازد تـا در برابر آنـچه تهدیدمان می کند از خود مراقبت کنیم. اما واقعیت این است که همه ترس ها، معقولانه به نظر نمی رسند. مثلا ممکن است فردی به خاطر ترس غیر منطقی از دندانپزشکان، حتی در صورت نیاز اقدامی به عمل نیاورد و به دندانپزشک مراجعه نکند! این گونه ترسهای غیر منطقی یا مرضی اصطلاحاً فوبی یا فوبیا نامیده می شوند. ترس مرضی نوعی اضطراب به صورت ترس مداوم غیرمنطقی یا بیش از حد معمول نسبت به یك شیئی، موقعیت، فعالیت، شرایط یا حتی یك عملكرد بدنی (كه هیچ یك از اینها اساساً خطرناك نبوده یا تناسب منطقی با اضطراب ندارند). اكثر افراد دچار فویبا ترس خود را نابجا نسبت به موقعیت میشناسند.
واكنش ما به یك ترس مرضی دقیقا مثل همان ترس است. تنها تفاوت در این است كه علت ترس ما میتواند بهشدت غیرمنطقی باشد. بهعنوان مثال وقتی با یك مار كبرا روبهرو شوید و قرار باشد مار به شما حمله كند، ترس شما كاملا منطقی و قابل درك خواهد بود؛ اما اگر عكس یك مار كبرا به شما نشان دهند و بعد شما همانقدر بترسید این دیگر قابل درك و منطقی نخواهد بود. شایعترین انواع این ترسهای مرضی مربوط به عنكبوت)آراكنوفوبیا(، مار، ارتفاع، توفان و پرواز)ایروفوبیا( بوده است.
پس معلم باید با توجه به هدفهای آموزشی -محتوای درس - نیازها و علائق دانش آموزان - امکانات موجود در کلاس درس و تعداد دانش آموزان کلاس بهترین روش برای یک تدریس خوب انتخاب نماید. بهتر است در یک جلسه تدریس فقط از یک روش استفاده نکنیم و بر طبق شرایط موجود از ترکیبی از الگوها و روشهای تدریس بهره بگیریم . بسیاری از آموزگاران بین الگو و روش تفاوتی قایل نیستند . لذا برای نشان دادن این تفاوت ها به تعریف واژ ه ها ی الگو - تدریس - الگوی تدریس و روش تدریس می پردازیم .
الگو چیست ؟ به نمونه کوچکی از یک شی بزرگ یا مجموعه ای اندک از اشیا زیادی گفته می شود که خصوصیات مهم و اصلی آن شی بزرگ یا اشیا را داشته باشد.
تدریس چیست؟ عبارت است از تعامل یا رفتار متقابل بر اساس طرح منظم و هدفدار آموزگار به منظور تغییر مطلوب در رفتار دانش آموز
الگوی تدریس چیست؟ در الگوی تدریس آموزگار به بررسی و تحقیق در رابطه با موارد زیر می پردازد:
تاثیر تدریس بر دانش و تجربه ی خود-ایجاد الگو های جد ید حاصل از کاوش در آموزش رشته های علمی - اجرای الگوی جدید -آزمون - بازخورد و افزایش دانش و مهارتهای دانش آموزان
روش تدریس چیست؟ روشی منظم و اصولی برای ارائه محتوا
در واقع هر
آموزگار با در نظر گرفتن یک الگوی خاص راهی منظم را جهت رسیدن به هدف تدریس انتخاب
می کند .
آنچه در برخی کتابها ی مختلف در مقایسه با دو روش تدريس نوين و سنتی می خوانیم
دقیق نیست بلکه در صدد است که روشهای سنتی را ناکارآمد جلو دهد که تا حد زیادی هم
موفق شده اند. در زیر به تعدادی از مقایسه ها اشاره می شود:
الگوی تدریس برای استفاده از راهبردها و روش هایی تدوین یافته است که به شاگردان کمک کند، تا رشد یابند و بر توانایی تفکر روشن و اندیشمندانه خود بیافزایند و مهارت ها و تعهدات اجتماعی خود را توسعه دهند.(جویس و همکاران،1375،5). هر الگو تدریس شامل مفاهیم، مراحل تدریس (گام های تدریس)، روابط میان گروهی، اصول، واکنش و شرایط و منابع می باشد.(همان ،51)
بسیاری از روانشناسان تربیتی ومربیان آموزشی اعتقاد دارند که موقعیت یاد گیری باید چنان سازماندهی شود که هر شاگرد بر اساس توانای های خود به فعالیت بپردازد . برای نیل به چنین هدفی روش های آموزش انفرادی روش های بسیار مناسبی هستند؛زیرا در این نوع از روش ها ؛شاگردان بر حسب توانایی شان پیش می روندومعلم نیز وقت کمتری صرف تدریس می کند.
البته اولین واساسی ترین راه تحقق چنین هدفی پذیرفتن مفهوم« شاگرد محوری» در طراحی و آموزش است.در بسیاری از مواقع؛دستیابی به هدف های آموزشی از طریق آموزش انفرادی بسیار آسان تر و امکان پذیر تر از؛ روش های سنتی دیگر است؛بویژه اگرآموزش انفرادی به طور صحیح به کار گرفته شود؛روحیه ی استقلال طلبی شاگردان در اجرای طرح های کوچک و بزرگ تقویت می شود.
اموزش انفرادی الزاما به معنای آموزش یک شاگرد توسط یک معلم با یک برنامه خاص نیست.
اموزش انفرادی ممکن است به صورت گروهی نیز انجام گیرد.البته وقتی آموزش انفرادی به صورت گروهی طراحی می شود؛بهتر است گروهی از شاگردان که دارای ویژگی های مشترک هستند،تحت آموزش قرار گیرند.روش های آموزش انفرادی از نظر نحوه اجرا و مواد آموزشی عبارتند از :

روش در مقابل واژه ي لاتيني «متد » به كار مي رود ، واژه ي متد در فرهنگ فارسي « معين » و فرهنگ انگليسي به فارسي «آريانپور »به :روش ، شيوه ،راه ،طريقه ، طرز ، اسلوب معني شده است . به طور كلي «راه انجام دادن هر كاري » را روش گويند .روش تدريس نيز عبارت از راه منظم ،با قاعده و منطقي براي ارائه درس مي باشد . به عبارت دیگر روش سازماندهی شکل یادگیری با هدف برآورده شدن یک هدف آموزشی خاص، یا بجای گذاردن یک اثر یادگیری خاص است.
از تدريس، همانند يادگيري، تعريفهاى متعددى ارائه شده است . بعضى تدريس را بيان صريح معلم دربارهٔ آنچه بايد ياد گرفته شود مىدانند و گروهى ديگر تدريس را همورزى متقابلى مىدانند که بين معلم و شاگرد و محتوا در کلاس درس جريان دارد. عده زيادى از مربيان و متخصصان تعليم و تربيت فراهم آوردن موقعيت و اوضاع و احوالى که يادگيرى را براى شاگردان آسان کند تدريس ناميدهاند. از بررسى مجموع تعاريف ارائه شده در اين زمينه مىتوان نتيجه گرفت که تدريس يک فعاليت است، اما نه هر نوع فعاليتي، بلکه فعاليتى که آگاهانه و بر اساس هدف خاصى انجام مىگيرد، فعاليتى که بر پايه وضع شناختى شاگردان انجام مىپذيرد و موجب تغيير آنان مىشود، اگر چه هنوز هستند کسانى که بر اساس الگوها و روشهاى سنتي، تدريس را تنها به تلاش و فعاليت معلم در کلاس درس اطلاق مىکنند.
در هر صورت، اگر يادگيرى را تغيير در رفتار ارگانيسم بر اثر تجربه بدانيم، بدون شک، فعاليتى که موقعيت را براى تغيير فراهم کند يا ايجاد موقعيتى که تجربه را آسان نمايد و تغيير لازم را در شاگرد سبب شود، تدريس نام دارد. در نتيجه، عمل تدريس يک سلسله فعاليتهاى مرتب، منظم، هدفدار و از پيش طراحى شده است؛ فعاليتى که هدفش ايجاد شرايط مطلوب يادگيرى است. فعاليتى که بصورت تعامل و رفتار متقابل بين معلم و فراگير جريان دارد؛ يعنى ويژگىها و رفتار معلم در فعاليتها و اعمال شاگردان تأثيرمىگذارد و بالعکس، از ويژگىها و رفتارهاى آنان متأثر مىشود. اين تأثير ممکن است بصورت مستقل يا غيرمستقل به وقوع بپيوندد؛ به عبارت ديگر، تدريس عبارت است از تعامل يا رفتار متقابل معلم و شاگرد، بر اساس طراحى منظم و هدفدار معلم براى ايجاد تغيير در رفتار شاگرد.
اين تعريف دو ويژگى خاص براى تدريس مشخص مىکند:

شاید در میان عموم شنیده باشید که تدریس در دوره ی ابتدایی بسیار آسان بوده و با صرف کمترین زمان ممکن می توان بیشترین مطالب را به دانش آموزان انتقال داد.حال آنکه از نظر علمی اینگونه نمی باشد زیرا که تدریس در این مقطع بسیار دشوارتر و حساس تر از دیگر مقاطع بوده و آموزش درست در این دوره می تواند بنیانگذار موفقیتهای بیشتر در مقاطع بالاتر باشد. یکی از مهمترین و اساسی ترین قدمها برای اینکه بتوان این دوره بسیار حساس تحصیلی را به خوبی پشت سر گذاشت شناخت همه جانبه و کامل دانش آموزان است چرا که بدون شناخت همسفران خود در طول نه ماه سفر تحصیلی در راه به مشکلات زیادی برخورد می کنیم که یا کار را بر ما دشوار کرده و انگیزه ی ما را برای ادامه کاهش می دهد و یا اینکه همسفران ( دانش آموزان) ما را از این سفر دل زده کرده و آنها را به این احساس می رساند که به کسانی برای همراهی اعتماد کرده اند که قادر نیستند آنها به خوبی بفهمند و با آنها احساس راحتی نمی کنند. بنابراین جهت راحتی بیسشتر و لذت بردن در این راه بهتر است با یکسری از خصوصیات و ویژگی های دانش آموزان در این دوره آشنا شویم.